Vanaf mijn 12e jaar heb ik continue een gevecht geleverd met de kilo’s . Alles geprobeerd, elk dieet hielp totdat ik weer “gewoon” ging eten. Daardoor raakte ik gefrustreerd en troostte ik mezelf met… eten. Hierdoor kreeg ik een jojo effect. Kilo’s afvallen en weer aankomen.

Omdat ik toch niet dikker wilde worden, bedacht ik een oplossing. Na het eten ging ik overgeven. Dit heb ik jaren gedaan. Natuurlijk wist ik dat ik niet goed bezig was, maar er waren stemmetjes in mijn hoofd (nu weet ik dat het saboterende gedachten zijn) die me toch steeds weer overhaalden. Gevolg: weer boos op me zelf en uit die frustratie weer gaan eten. De cirkel was rond.
Er waren periodes dat ik minder mijn eten uit braakte maar het kwam toch steeds weer terug. Zat ik niet lekker in mijn vel, was ik verdrietig dan deed ik het weer . Me troosten met veel eten en daarna braken want ik wilde niet aankomen!

Continue was er het gevecht met de kilo’s, altijd dat gevecht in mijn hoofd. Wat zal ik eten vandaag? Maar heel weinig want gisteren heb  ik een feestje gehad. Gevolg: honger, chagrijnig etc. Dit bezorgde me veel onrust en kostte veel energie. Ik zat niet lekker in mijn vel. Totdat ik met Inge in gesprek kwam hierover. Ze vroeg of ze me mocht helpen met mijn probleem. Ik reageerde “ja hoor, fijn”, maar was sceptisch en dacht bij mezelf dat het toch niets zou helpen. Ik had alles toch al geprobeerd!

Tijdens de gesprekken met Inge en het doen van de oefeningen kwam ik er achter dat ik mijn gedrag moest veranderen. Mijn oude gewoontes afleren. Daarbij ging ik leren wie ik ben, wat ik wil, wat ik voel. Ik  leerde dat iedereen gedachten/stemmetjes heeft in zijn hoofd. “Zie het als een bus vol mensen” zei Inge, “maar jij bent de chauffeur. Jij bepaalt!!” ( Wat denk ik hier nog vaak aan!)

Door te leren kijken naar wie ik ben, wat ik wil en wat ik belangrijk vindt en door me te leren ontspannen, is het mij gelukt (rust in) mezelf te vinden.Ik gooi mijn eten er niet meer uit als ik een keer de “fout” in ben gegaan. “Wat is fout?  Wie bepaalt dat?”, ik hoor het Inge zeggen. Ik maak nu bewuste keuzes in wat ik eet en hoeveel. Een handje vol nootjes en geen hele zak meer . Een handje vol is lekker, daarna proef je niet meer .

Ik accepteer mezelf zoals ik ben, niet superslank maar zeker de moeite waard. Ik mag er zijn! Heerlijk om niet meer elk moment van de dag met eten bezig te zijn, wat een rust! Scheelt veel energie , dat kan ik beter gebruiken voor leuke dingen zoals mijn gezin en sporten. En niet meer overgeven, nooit gedacht dat ik daar van af zou komen. Ik denk er niet eens meer aan! Ik kan nu ongedwongen genieten van een feestje en zit prima in mijn vel!!

Inge, je had gelijk, je hebt me geholpen 🙂
Je bent geweldig. Een lief mens met een luisterend oor. Je begrijpt me, je geeft adviezen, tips en complimentjes. Wat ben ik blij dat ik de kans die jij me gaf aangenomen heb. NA 38 JAARDIËTEN BEN IK ER EINDELIJK KLAAR MEE !!!

Inge bedankt!

Liefs AJ xx