Begin 2023 begon ik met personal training bij Lyan. Als nierpatiënt met een gezondheid die steeds verder achteruitging en een transplantatie in het vooruitzicht, zocht ik een manier om mijn conditie en kracht op te bouwen. Ik was namelijk veel moe en regelmatig ziek, waardoor ik het plezier in de groepslessen verloor. Bovendien was het alles of niets. Als ik een goede week had, sportte ik 3x per week alsof m’n leven ervan afhing. Het gevolg? Een week lang zere spieren en extreme vermoeidheid. Dat werkte natuurlijk niet. Daarom besloot ik hulp te zoeken in de vorm van personal training, met als doel regelmatig te blijven sporten en opbouwen van conditie en spierkracht voor een aanstaande niertransplantatie. Zo was het idee.

Sporten op een 6’je

De eerste paar trainingen waren nogal confronterend. Ik had al flink wat conditie ingeleverd. Toch liet ik me niet ontmoedigen en ik dacht vooral ‘hup, aan de bak’. Alleen mijn lichaam kon dat intensieve sporten écht niet aan. Het vaak gehoorde ‘je kunt meer dan je denkt’ ging voor mij niet op; ik kon juist minder dan ik dacht. Daarom stelde ik mijn doelen bij. De focus lag niet meer op verbeteren, maar op behouden van conditie, spierkracht en regelmaat. “Sporten op een 6’je” werd ons nieuwe stramien. Dat werkte goed.

Hoe cliché ook, door de trainingen heb ik geleerd naar mijn lichaam te luisteren. Zo begon Lyan ook iedere sessie met de vraag: ‘En, hoe gaat het vandaag met je?’ Je bent geneigd snel ‘goed’ te antwoorden, maar dat kon nu niet. Ik moest eerlijk zijn. Zo stond ik er zelf actief bij stil én wist Lyan of ze haar schema moest aapassen. Ik had daardoor zelf op mindere dagen zin om te komen sporten.

Dialyse & personal training

Omdat ik uiteindelijk geen geschikte nierdonor had, ging de niertransplantatie niet door. In plaats daarvan kreeg ik een andere operatie en moest ik 3 keer per week 4 uur lang dialyseren in het ziekenhuis. De impact van dialyse op je lichaam wordt wel eens vergeleken met het rennen van een halve marathon: dat is dus 1,5 marathon iedere week. Heel intensief. Daarom was ik onzeker of ik daarnaast zou kunnen blijven sporten. Gelukkig ging ik door personal training deze periode relatief fit tegemoet. Ik weet zeker dat dat mijn herstel heeft bevorderd en ervoor heeft gezorgd dat ik het sporten vrij gemakkelijk weer kon oppakken.

Wonder boven wonder gaat het sporten nu beter dan ooit. Ik kan meestal voluit sporten zonder dat ik hiervan een week last heb en ik kan eindelijk weer meedoen met de groepslessen. Dat was me zonder de personal training niet gelukt. Ik heb geaccepteerd dat mijn lichaam beperkingen heeft, ik luister naar mijn lichaam, vergelijk mezelf niet meer met anderen en kom ook gewoon op mindere dagen naar de groepslessen. Dan sport ik gewoon weer even op een 6’je. Mijn ultieme doel ‘met regelmaat blijven sporten’ heb ik dus behaald.

En ook buiten de sportschool om ben ik me sterker gaan voelen. Ik wandel veel en ren nu zelfs 2 ochtenden in de week een rondje door de Hellendoornse bossen. Al laat ik een échte marathon nog even aan me voorbijgaan 😉

Tot het uiterste?

Van vrienden en familie kreeg ik regelmatig de vraag: ‘Weet de coach dan wel hoe die met jouw nierproblemen om moet gaan? Wil een coach juist niet dat je tot het uiterste gaat?’ Eerlijk is eerlijk, dat wist ik van tevoren niet zeker. Maar Lyan wist precies hoe ze mij moest begeleiden zodat ik met plezier kon blijven sporten en zo fit mogelijk kon blijven. Dat vergde vaak genoeg aanpassingen. Samen leerden we daar al snel mee omgaan.

En tot het uiterste pushen? Allesbehalve! Lyan was juist heel gedreven om de trainingen zo rustig mogelijk te houden: weinig conditie en veel kracht op een rustig tempo, met rustmomenten in overvloed. Personal training is zoals de naam al zegt: er wordt echt goed gekeken naar je persoonlijke situatie. Een chronische ziekte of anderszins een kwakkelende gezondheid hoeft geen drempel te zijn voor personal training. Integendeel. Het heeft mij geholpen fit te blijven en weer een goede relatie met sporten te krijgen. Ik kan dat iedereen aanraden.