Annis
juni 16, 2021
“Oké… Hier gaan we dan!
Na de mooie verhalen van mijn collega’s is het nu mijn beurt haha… Mijn naam is Annis, woon samen met Inge en heb een dochter Novi en 2 grote/kleine kinderen Montell en Estée 😉”
De Molukse cultuur
“Ik ben van Molukse afkomst. In de Molukse cultuur staat eten centraal en eet je het liefste drie keer per dag warm. Vroeger liepen we bij mijn oma eerst de keuken in voordat we haar goeiendag zeiden. Naast al dat lekkere eten, had ik verder ook niet bepaald een “gezonde” leefstijl voordat ik bij TWEE12 binnenkwam.”
‘Vroegâh’ was helemaal niet alles beter…
“Ik kon op woensdag al beginnen met de vrijmibo, ik rookte en tikte zeker drie keer in de week thuisbezorgd aan. Verder deed ik qua sport weinig. Ik ging naar de sportschool, maar daar was het meer praten dan effectief trainen. Toen ik nog in Zwolle studeerde moest ik een keer een sprintje trekken om de trein naar Nijverdal te halen. Pas halfweg Heino was ik weer op adem. Nu ik dit typ lach ik erom, maar eigenlijk is het schandalig. Helemaal op die leeftijd. Eenmaal in Nijverdal aangekomen op het station, stapte ik de trein uit en wat deed ik dan als eerste… juist… gewoon weer een peuk opsteken.
Bij mijn vorige werkgever was ik veel onderweg. Ik stapte ‘s ochtends in de auto met een kop koffie en een peuk op mijn lippen (ja ik rookte in de auto). Met een beetje geluk at ik een broodje thuis en anders kocht ik onderweg een saucijzenbroodje. Eenmaal op kantoor stapte ik de auto uit en stak inmiddels peuk nummer 3 op. Want ik kon dat stukje van de auto naar de ingang prima nog een peuk roken. Verder wist ik feilloos te vertellen welk balletje gehakt het lekkerst was langs de A1… (bij Amersfoort afslag Loods 5)
Ik dacht dat ik het leven wel prima vond zo, totdat ik Sjoerd tegenkwam op een bruiloft. We raakten aan de praat en hij zei dat ik maar eens keer langs moest komen bij TWEE12, want: “die pens die je ervoor hebt hangen, kan echt niet”… Natuurlijk was hij mij gewoon een beetje aan het uitdagen, maar dit heeft mij wel aan het denken gezet.”
Van één keer in de week trainen naar Headcoach
“Ik begon met één keer in de week trainen en raakte helemaal verslaafd aan CrossFit. Toen was het nog zo dat je niet wist wat de training was totdat je de zaal in stapte. Ik wilde niks missen, dus ging al vrij snel 4-5 keer in de week trainen.
Na een tijdje werd ik door Inge en Sjoerd gevraagd of het mij wat leek om parttime les te gaan geven. Dat vond ik helemaal fantastisch! Na een interne opleiding en verschillende CrossFit cursussen, liep dit al vrij snel op naar meer avonden en weekenden meedraaien.
Inmiddels werk ik fulltime, ben ik als Headcoach verantwoordelijk voor de lessen en voor de coaches die lesgeven. Ik had mijzelf nooit in de sport zien werken en had ook niet verwacht dat ik zoveel passie voor de mensen en TWEE12 zou hebben.”
Er is veel veranderd
“Sinds ik bij TWEE12 sport/werk is alles eigenlijk anders.
Ik kom van:
En nu…
Wat ik ook heel erg geleerd heb van Inge, is genieten van het eten. Het hoeft niet allemaal in een keer op, ook al is het lekker! Waar ik nu met gemak aan 300 gram groente op een dag kom, mocht ik toen al blij zijn als ik dat in een week haalde.
Als ik er nu zo op terugkijk, dan zie ik pas echt hoeveel er veranderd is. Als je mij 5 jaar geleden had gezegd dat ik zou doen wat ik nu doe, dan had ik heel hard gelachen en nog een biertje opengetrokken.”
De trigger
“Waarom ik dan toch ben veranderd? Eerlijk… die opmerking van Sjoerd triggerde mij toch wel. Daarvoor was ik er eigenlijk nooit zo mee bezig, maar het liet me niet los. Een strakkere buik zou toch wel fijn zijn. Daarom ben ik, naast trainen, op mijn voeding gaan letten. Bij TWEE12 word je daar vanzelf wel een beetje mee besmet. Ik snap en weet dat het lastig is. Het komt ook wel omdat we vaak in hele grote ‘dingen’ of stappen denken. Maar het kan ook heel klein zijn en vele kleine dingen samen maken een groot succes.
Ik ben niet in één keer veranderd. Dit is stapje voor stapje gegaan. Eerst stoppen met roken. Daarna heb ik mijn voeding aangepast. Dat ging echt heel geleidelijk. Ik wou graag anderen helpen, maar dat kan niet als je zelf je shit niet voor elkaar hebt. Nadat ik mijn voeding redelijk op de rit had en ik merkte dat ik inderdaad fitter en sterker werd, ben ik ook mijn slaap en alcoholgebruik gaan aanpassen.
De veranderingen die ik heb gedaan zijn veranderingen die bij mij passen en die voor mij werken. Ik zie ze niet als iets wat ik moet doen, maar juist wat ik graag wil doen omdat ik er nu op de langere termijn alleen maar voordelen van heb. Waar ik nu sta, was voor mij geen doel toen ik begon. Maar nu ik er ben, voelt het goed.
Én… ondanks de aanpassingen speelt eten nog steeds een belangrijke rol in mijn leven. Wat nu anders is, is de hoeveelheid en het is allemaal net een tikkeltje gezonder 😉”