Mijn verhaal opschrijven. Voor mijzelf maar ook om een ander te laten zien dat als ik het kan, een ander dat toch zeker gaat lukken.
Mijn verhaal is er één van een gevecht met mijzelf waarvan ik dacht dat ik hem allang verloren had. Maar gaandeweg kwam ik er achter dat er helemaal geen gevecht was, maar dat het gaat om harmonie te zoeken met mezelf.
Ik ben altijd al wat grof en een beetje te zwaar geweest. Ik houd van lekker (en veel) eten en drinken, maar bewegen deed ik niet: hierdoor werd ik langzaam maar zeker dikker. En natuurlijk was er elke keer weer die dag waarop ik tegen mijzelf zei: “Vanaf nu doe ik het allemaal anders”. En natuurlijk was er ook altijd weer die andere dag waarop ik tegen mijzelf zei: “Tsja, zie je wel: het lukt niet, je kan het niet.”
Ik ben al jaren, en dan heb ik het echt over ruim vijftien jaar, aan het “diëten”Soms met een hoop succes, maar uiteindelijk kwamen de kilo’s weer terug en tot overmaat van ramp waren het er meer dan voor ik begon. Van alles heb ik geprobeerd: zelf sporten, sporten op een sportschool, shakes, psychotherapie en acupunctuur. Alles had hetzelfde resultaat: even resultaat en elke keer dat het fout ging, gooide ik alles overboord en was ik alle ‘voortgang’ weer kwijt.
Toen een buurvrouw van mijn ouders met personal training was begonnen in Rijssen en daar heel mooi mee afviel dacht ik: ‘Misschien is dat wat voor mij. Gelijk een stok achter de deur en iemand die je aanpakt. Dus ik heb een afspraak gemaakt, gesprek gehad en… werd niet teruggebeld voor een eerste sessie. Ik kreeg het gevoel dat zelfs deze man er geen heil meer in zag. ‘Ik moet dan wel een hopeloos geval zijn’.
Twee weken later, we hebben het nu over september 2017, hadden we een barbeque in de buurt en ik kwam aan de klets met mijn buurvrouw. Ze was prachtig afgevallen, zag er fit uit, maar ze liep nogal moeilijk. Toen ik haar vroeg wat er was vertelde ze dat ze bij haar training een ongelukje had gehad met een Assault bike. Na de grap ingekopt te hebben dat sporten dan ook echt niet gezond is voor je, kwam ik wat dieper met haar aan de praat; waar ze dan sportte en wat ze daar deed. Het deed mij op dat moment niet zo heel veel, maar toen ik de volgende dag wakker werd, dacht ik: ‘Daar moet ik naar toe!’. Buurvrouw geappt, website opgezocht en een berichtje gestuurd naar TWEE12 in Nijverdal. Na een uurtje belde Inge mij al en in no-time was de intake met Sjoerd ingepland. Binnenkomen was net als een warm bad: direct mensen die vroegen of ik wist waar ik moest zijn, of ik ging beginnen met sporten en dat het een eerste stap zou zijn waar ik zeker geen spijt van zou krijgen.
Na de intake werd ik gekoppeld aan Inge. Dit bleek een schot in de roos: ze is een lief, eerlijk, hartelijk en reëel mens.
Sporten was heftig maar eigenlijk ging het direct goed. Het gedeelte omtrent de leefstijl vond ik lastig. Zelfs nu ik bijna anderhalf jaar met personal training bezig ben, vind ik leefstijl nog steeds lastig. Tijdens de personal training ben ik mijzelf op verschillende manieren tegengekomen. Ik heb moeten leren dat het gedrag wat ik mijzelf al die jaren heb aangeleerd mij niet verder helpt; dat het mij niet gelukkiger maakt en dat mijn oude gewoonten mij op termijn weer terug bij af zullen brengen. Het afgelopen jaar heb ik grote ups en grote downs ervaren, samen met momenten van heel sterk zijn en mijzelf heel zwak voelen.
Desondanks heb ik mijzelf het afgelopen jaar dingen zien doen die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Ik ben veel gezonder gaan eten en voel mij door het sporten zo veel gezonder. Ik ben al flink afgevallen: de teller staat nu al op -25 kg. Vroeger associeerde ik gezelligheid met lekker (en veel) eten, maar dankzij de personal training draaien dit soort momenten, zoals verjaardagen en feestjes daar niet meer om, maar om het samenzijn met mensen. De gezelligheid voert nu de boventoon. Alle oefeningen die ik met Inge heb gedaan en nog steeds doe, en dan bedoel ik niet eens zozeer de lichamelijke activiteiten, hebben me zoveel gebracht. Ik ben mentaal en fysiek sterker, heb veel meer zelfvertrouwen en ben er achtergekomen dat goed voor mijzelf zorgen mij plezier geeft.
Het komende jaar ga ik door met de personal training, ik kan Inge echt nog niet missen, ze is nog altijd dat steuntje in de rug die ik nodig heb als ik weer heftig neeschuddend aan mijn 6erondje burpees begin. Samen met haar heb ik mooie haalbare doelen gesteld. Ik wil voor mijn verjaardag die magische grens van onder de 100 kilo bereiken, en Inge en ik gaan samen een 5K loop doen. Wie had dat ooit gedacht, dat ik zou meedoen aan een 5K loop!! Die dikke dame in mij (die er in mijn hoofd nog steeds is) moet er vreselijk om lachen.
Ik zal haar eens laten zien wie er het laatst lacht 🙂