“Als je bij TWEE12 traint dan kan het haast niet anders dan dat we elkaar al ontmoet hebben. Zo niet… Ik ben dus Simone. Ik ben al 30 jaar samen met Marcel en we hebben een zoon Stef van bijna 18. Daarnaast heb ik een heel sociaal leven waarin familie en vriendinnen belangrijk zijn. Dit sociale leven heeft er mede voor gezorgd dat ook ik zo mijn struggles met voeding heb gehad.”

Helaas bevatten tussendoortjes ook calorieën
“Ja… ook ik moet hard werken om in shape te blijven. En nee… ik ben zeker niet altijd geweest zoals ik nu ben. Mensen die mij van voor TWEE12 kennen weten dat en kunnen dit ook zéker bevestigen. Ik was altijd wel fit, tenminste dat vond ik zelf. Ik sportte een aantal uren per week en gaf les in BodyCombat, XCO en BodyStep. Daarnaast hield ik van feestjes, eten en drinken. Alles kon, dacht ik. Een paar keer per jaar op dieet, de nodige kilootjes er weer af en ik zat weer lekker in mijn vel. Helaas zaten de kilo’s er ook zo weer bij aan wanneer de remmen weer losgingen. En ik kan je vertellen… dat gingen ze nogal eens. Vooral het jaar dat ik in Canada woonde ben ik zo’n 10 kilo aangekomen. Bij terugkomst konden ze mij de berg afrollen 😉

Kampioen diëten was ik en met succes. Elke keer slaagde ik erin om weer 5 à 7 kilo af te vallen. Ik voelde me dan weer heel goed en dacht: “Nu hou ik het vast, deze keer is het anders”. Maar niets was minder waar. Steeds viel ik weer terug in mijn oude gewoontes. Dan at ik ook stiekem. De chipszakken verstopte ik onder in de prullenbak, want ik wilde natuurlijk niet laten zien dat ik het diëten weer eens niet vol kon houden. Ik hield mezelf voor de gek en vertelde tegen anderen dat ik er niets van snapte, ik at heel weinig en toch kwam ik steeds weer aan. Helaas bevatten tussendoortjes ook calorieën, maar die telde ik gewoon niet mee.”

De knop moest om
“Maar hoe doe je dat? Geen idee! Vandaar toch maar de hulp van Inge ingeschakeld. Eigenlijk helpt ze liever geen mensen die te dichtbij staan, maar toch durfde ze het met mij aan 🙂 Ik kreeg allemaal vragen op me afgevuurd, waar ik over na moest denken. Ik dacht “Sh*t, HELP, ik wil alleen maar een dieet dat ik wel vol kan houden.” Toen besefte ik me nog niet dat een dieet maar iets tijdelijks is. Ik moest met de billen bloot en achterhalen waarom ik steeds terugviel in mijn oude gewoontes. Hoe kon het toch dat ik het steeds weer zover liet komen dat ik weer naar die grotere kledingmaat terugging?  Ik had ook echt twee stapels kleding: een voor de dikkere en een voor de dunnere periodes.

Inmiddels kwam TWEE12 in beeld. Ik ging daar groepstrainingen geven en ik raakte besmet met het virus van “Leefstijl” en “CrossFit”. Wij, van TWEE12, stonden (en staan) voor puur gezond eten. 80% gezond en 20% ruimte voor wat “minder gezond”. Bij mij waren de percentages eerder omgedraaid. Dat wilde ik toch echt anders!”

Gezelligheidsdier en veel excuses
“Mijn weekend begon vaak al op donderdag. Glaasje wijn, kaas en worst. Machtig gezellig die kaas en worst. Of was het toch mijn gezin, familie en vrienden die ervoor zorgden dat het gezellig was en niet de kaas en worst? Dat gezelligheid echt niet afhangt van eten en drinken was mijn grootste eyeopener. Dat heeft Inge mij heel goed in laten zien.

Met al die gezelligheid kwamen er ook altijd ‘redenen’ om niet te ‘kunnen’ veranderen. Er was altijd wel iets: een feestje hier, een verjaardag daar, een weekend weg. Ook daarin moest ik het dus anders gaan aanpakken. Deze belangrijke eyeopener werd me nog duidelijker toen Inge, Sjoerd en ik hadden afgesproken om samen 2 weken lang 100% puur en gezond te gaan eten. Ik kwam met de ene na de andere reden (lees: excuus) waarom ik niet kon beginnen, elk weekend had ik wel iets. Waarop Sjoerd toen heel duidelijk zei: “Er is altijd wel iets Simone. We doen dit met zijn drieën of niet, aan jou de keus”.

Nou daar stond ik dan… met mijn watertje in de hand boven op de tafel te dansen in plaats van met een glas wijn of bier. En weet je, het maakte me eigenlijk helemaal niets uit. Ik vond het net zo gezellig! De mensen om mij heen moesten er wel even aan wennen, maar nu weten ze niet meer beter. De knop was echt omgegaan.”

Zo blijf ik in balans
“Maar Simone, hoe zorg je er nu voor dat het zo blijft?”

“Qua voeding, door 80/20 te eten. Is er in het weekend wat meer gegeten en gedronken, dan wordt er die week erop meer getraind en worden de touwtjes qua voeding een beetje aangetrokken. Zo blijft er balans. Ik ben heel tevreden zo!”

Anderen helpen
“Bij TWEE12 ging ik naast het lesgeven ook aan de slag als personal trainer en leefstijlcoach. In 2017 heb ik bij Chivo de module van Vitaliteitscoach gevolgd. Hier leerde ik om anderen te helpen, maar dit heeft mij ook veel inzichten over mijzelf gegeven. Daarnaast heeft Inge haar kennis met mij gedeeld en mij geleerd hoe ik mensen kan coachen. En dat doe ik nu alweer een aantal jaren met heel veel plezier.”

Ook ik word een jaartje ouder…
“Er is wel iets anders waar ik de laatste jaren tegenaan loop…. Ouder worden. Een kleine frustratie die ik steeds meer leer accepteren. Misschien dat meer vrouwen zich hierin herkennen. Mijn ouder wordende lichaam is meer gaan protesteren en de slijtage in mijn onderrug helpt daarbij ook niet mee. Het vallen van het ene kwaaltje in het andere is irritant, maar niet sporten is ook geen optie omdat het dan fysiek alleen maar verder achteruit gaat. Alleen moest ik leren op een andere manier te trainen en dat vind ik nog steeds lastig. Ook wanneer ik geen zin heb, probeer ik toch te gaan. Sporten houdt mij erbij: mijn spieren blijven soepeler, ik let meer op mijn voeding en ik krijg er energie van. Hoe fijn 🙂”