“Ongeveer 3,5 jaar geleden heb ik mijn verhaal opgeschreven voor TWEE12. Ik had toen net mijn afvaldoel bereikt. Maar eigenlijk begon het echte werk pas daarna… ‘Het gewicht eraf houden, dat is pas moeilijk’ zei iedereen altijd. Ik geloofde dat niet. Inge vroeg mij weer eens iets op papier te zetten. Hoe gaat het nu?”

Wie is Manon?
“Ik zal me eerst eens voorstellen. We hebben best wat nieuwe members erbij gekregen, dus een kleine introductie kan geen kwaad. Ik ben Manon, 31 jaar en ik woon in Borne in een leuk huisje met lieve familie en vrienden om mij heen. Eigenlijk woon ik ook een beetje in Nijverdal. Ik mag denk ik wel zeggen dat ik nu redelijk bij het interieur van TWEE12 hoor. Zes jaar geleden is mijn avontuur hier begonnen. Bibberend stond ik voor de deur. Ik ben gestart met een leefstijltraject bij Inge en daarbij ging ik één keer per week sporten. Inmiddels zijn we drie TWEE12 pandjes verder, 60 kilo lichter, train ik zo’n zes keer per week en heb ik met PT zowel Inge als Sjoerd versleten. Ze kennen mij ‘irritant’ goed 😉”

Constante strijd
“Ik kan mij geen tijd herinneren dat ik niet met mijn gewicht bezig was. Als kind was ik al te zwaar en ontwikkelde langzaam een steeds verstoordere relatie met eten. Ik was in constante strijd met mijzelf. Met Inge ben ik voornamelijk aan de slag gegaan met gedrag en voeding. Leefstijl begint met naar je gedrag te kijken. Het was confronterend om patronen te herkennen en te veranderen. Heel langzaam ging het knopje om. Ik leerde dat het gaat om balans. Na 50 kilo te zijn afgevallen, had ik (achteraf gezien) nog niet écht een goede relatie met voeding. Ik was obsessief bezig met het gezonde en dat zorgde er juist voor dat het soms misging. Ik mistte heel erg een doel en de ’afval’ flow waarin ik zat. Daarom wou ik graag nog een aantal kilo’s kwijt. Het was in mijn hoofd nog niet voldoende en het afvaldoel kon ik moeilijk loslaten. Twee belangrijke dingen die ik daarna nog heb geleerd van Inge:

1) Voeding is niet goed of slecht. Het is voedzaam of niet/minder voedzaam.
2) Jezelf restricties opleggen werkt averechts. Als je jezelf te veel dingen gaat ontzeggen, wil je dit alleen maar meer.”

De weegschaal
“Er is sinds een tijdje wat meer rust in mijn hoofd gekomen. Het afgelopen jaar heb ik mij, samen met Sjoerd, vooral gericht op het trainen. Ik wou de focus op voeding en de weegschaal even loslaten. Hoe moeilijk ik dit ook vond, ik wou niet meer dag in dag uit met die (stomme) weegschaal bezig zijn. Ik had inmiddels ervaren dat de weegschaal echt niks meer is dan een getalletje. Helaas moet ik dit nog wel regelmatig tegen mezelf zeggen. Ik merk dat ik nog steeds van slag kan zijn wanneer het getalletje op de weegschaal iets omhooggaat. Ik hoop dat dit met de tijd steeds beter gaat.

Ik hoef nu niet meer elke week op de weegschaal te staan en dat vind ik fijn. Ik voel nu aan mijn lijf of het wel of niet goed gaat en of ik even weer wat meer moet opletten. Doordat de weegschaal letterlijk minder zwaar is gaan wegen, is het belang van mij gewoon goed voelen belangrijker geworden. Ik ben bewuste keuzes gaan maken. Niet om de calorieën, om af te vallen of omdat de eetmeter of My Fitnesspal hier blij van wordt, maar omdat ik mijzelf er goed bij voel. Ik maak nu keuzes omdat ik weet wat het mij oplevert. Ik hecht veel waarde aan een fit gevoel en kan hierdoor ook fijn trainen. “When you eat like crap, you feel like crap” is gewoon écht zo.”

Bewuste keuzes
“Ik neem tegenwoordig mijn eigen blender mee op vakantie. Hiermee maak ik ook op vakantie elke ochtend mijn eiwitshake ontbijtje. Ik word daar echt intens gelukkig van en ik weet van mezelf dat het dan goed zit. Ik eet dit nu liever dan een broodje of een croissantje. Gewoon, omdat ik mij daar veel lekkerder door voel. Dat betekent niet dat ik nooit meer iets lekkers eet! Je maakt mij namelijk nog steeds heel erg blij met chips en Maltezers. Maar ik kies nu wel bewust op welk moment ik dit pak en dat is vaak alleen in het weekend. Ik weet dat ik niet alles meer kan eten, maar dat wil ik ook niet meer.

En nee… ook dat gaat nog niet altijd vlekkeloos. Ik zit nog vaak genoeg met mijn lepel in de pindakaaspot, doe nog regelmatig de deur van de koelkast open zonder dat ik weet wat ik er doe of ik loop weer de voorraadkast in om de lekkere stukjes uit de muesli te halen (haha). Ik ben nog steeds een held in snaaien. Maar in tegenstelling tot vroeger, reken ik mezelf dit minder af. Nu denk ik: ‘Oké, kan gebeuren. Nu weer aan mijn bak kwark, zoals gepland’. Ik schiet nu minder snel in paniek wanneer het even misgaat. Ik weet nu dat ik het wel weer oppak.”

Mealpreppen
“Wat mij helpt en waar ik misschien een beetje ‘geluk’ mee heb, is dat ik eten maken gewoon heel leuk vind. Ik hou ervan om de hele week te plannen. Ik kan nu al plannen wat ik volgende week ga eten. Mealpreppen, receptjes zoeken en proberen, heerlijk! Het plannen van eten, trainen en sociale-uitjes geeft mij veel houvast. Ik schrijf mijn planning in een boekje. Dit geeft wat rust in mijn soms wat drukke hoofd 😉”

Is het zo makkelijk als het lijkt?
“Nee, zeker niet. Het is soms verrekte lastig! Ik ervaar nog regelmatig struggles. Het is echt niet altijd makkelijk om het koppie erbij te houden. Maar juist door met die struggles aan de slag te gaan, weet ik dat het daarna weer beter gaat. Als ik in een mindere periode zit, en ja die komen ook gewoon nog voor, dan houd ik me vast aan het feit dat ik nu zeker weet dat ik het weer op ga pakken. Als ik er maar niet voor wegloop, mezelf niet verstop. Accepteren dat het minder gaat en van daaruit kijken wat ik kan doen om het weer beter te laten gaan. Dat is me eerder gelukt, dus ik kan het nu ook. Het helpt me om daaraan te denken. Net zoals het me helpt te denken aan waar ik vandaan kom en waar ik nu sta. Als ik daaraan denk, dan kan ik zoveel aan. Dat geeft mij de kracht weer verder te gaan. Daarnaast heb ik familie, vrienden of TWEE12 om op terug te vallen. Ze kennen mijn struggle en weten mij soms weer even de juiste richting in te duwen. Je doet het niet alleen.

Je fijn en gelukkig voelen zit hem in dankbaar zijn voor wat je hebt en niet in wat de weegschaal zegt. En man… wat voelt dat lekker om zo in het leven te staan!

TWEE12 heeft mij gemaakt tot de persoon wie ik nu ben. Ik rij nog steeds elke dag met heel veel plezier naar Nijverdal. Voor mij is TWEE12 de fijnste plek om te zijn!”