Manon Bruggeman
december 2, 2017
‘Maar ik wil zo graag, wanneer komt de tijd dat het mij wel lukt? ‘
‘Ik snap het niet waarom ik het niet kan,’
‘Wie helpt mij?’
Dat schreef ik , toen ik 15 was. Ik ben altijd al te zwaar geweest, teveel bewust en onbewust gegeten. Dat ik , 10 jaar later, mensen heb gevonden die mij hebben geholpen, dat is duidelijk, dat geluk is niet voor te stellen. En dat he-le-maal in Nijverdal, Uit Borne…..naar Nijverdal?? Wat moet je daar dan, is wat ik nog steeds wel eens te horen krijg. Maar eerlijk gezegd, naar Twee12 gaan is thuiskomen. Ook al kende ik er niemand, ik heb nu echt iets opgebouwd hier. Dat zegt ook genoeg over het sfeertje wat er hangt!
Ik wil graag mijn verhaal delen, nu ik mijn doel van -50 kilo bereikt heb. Om anderen te inspireren, omdat ik nu weet dat je echt veel meer kunt dan je zelf denkt. Maar ook om toch iets af te sluiten, ook al verandert er niets en blijf ik doen wat ik nu doe.
Ik kan het mij bijna niet voorstellen, hoe mijn gewicht mijn leven heeft beheerst, ook al ben ik nog maar 27. Ik was dik en daarna Manon. Zo voelde het. Ik heb mij eigenlijk nooit ergens anders mee bezig gehouden, vanaf kleins af aan. Zoveel maandagen dat ik weer opnieuw begon. Ik wilde zo graag weer een poging doen om af te vallen. Ik dacht, als ik dat nu ga doen, wil ik dat goed doen. Ik liep voor het eerst begin augustus 2015 bij Sjoerd en Inge naar binnen. Bij Inge ben ik eerst het leefstijltraject begonnen, in combinatie met 1 keer in de week sporten. Ik voelde mij daar direct goed bij.
Met Inge ben ik tijdens het leefstijltraject eerst mentaal aan het werk gegaan. Ik moest gedachtes en gewoontes aankijken en veranderen. Het aankijken was vaak nog moeilijker dan het veranderen. In stapjes heb ik geleerd om steeds kleine veranderingen aan te brengen. Drempeltjes noemde ik het , maar eigenlijk was het elke keer weer een stapje uit mijn comfort zone. Grote veranderingen maken in mijn gedragsprobleem in plaats van alleen het voedingsprobleem. Ik wist vaak namelijk echt wel wat gezond was en wat niet. Soms 2 stappen vooruit, 1 achteruit, een heel leerproces. Inge liet mij mijn gewoontes inzien en liet de keuze aan mij om deze te veranderen en zelf de regie te pakken. Eigenlijk is Inge één grote wandelende spiegel, haha. Want weekenden bestaan gewoon niet uit vier dagen en een feestje zonder alcohol is net zo leuk, ja..het kan ;-).
Ik kan wel met alle eerlijkheid zeggen dat ik gewoon bang was voor een verandering, terwijl je dat diep van binnen wel graag wilt. Bang om een ander persoon te worden, maar ook bang dat deze poging weer ergens mis zou gaan en ik weer zou falen. ‘That thing you are terrified to do is the thing that will set you free’, is een zin precies dit omschrijft. Mijn karakter is inderdaad veranderd, maar voor mij alleen op een positieve manier. Ook daar leer ik nog steeds in en soms is het ook nog gewoon wennen aan een nieuwe ik.
Ik was er altijd van overtuigd dat sporten niks voor mij was, dat kon ik niet. Punt. Dat gevoel werd alleen maar versterkt door de gymlessen op school en daardoor is het sporten altijd helaas een ‘moeten’ geworden. Heel eerlijk gezegd vond ik het ook prima als ik niet zo gezien werd, in eerdere sportpogingen. Maar bij Twee12 kun je hier echt niet omheen! Elke keer een stapje verder in trainingen, je grenzen opzoeken en toch datgene doen waar je bang voor bent en denk dat je dat niet kan (uuuuh of niet Simone ? ) . Dat stukje mentaliteit in trainingen, kon ik ook weer toepassen in de hele levensstijl. Inmiddels is de dag niet compleet zonder te trainen. Het hoort net zoals tandenpoetsen en ontbijten, gewoon bij de dag. Het crossfit is echt nu ‘ mijn dingetje’ geworden. Ik haal er ontzettend veel energie uit, ook uit mijn mede crossfit matties! Je bent er echt om elkaar overal in te steunen en dat voel je in alles terug.
Ook het hardlopen heeft mij geleerd dat ik zoveel meer kan dan ik dacht. Na verloop van tijd kreeg ik eindelijk het gevoel, ik kan dit en dit gaat mij gewoon lukken! De 5 kilometer lopen op oudejaarsdag 2016, dat was iets waarvan ik dacht dat ik dit echt niet kon, maar toch even gedaan had ! (Thanks Erik !). Eerder ging ik alle moeilijke dingen uit de weg, maar ik wou mij niet meer laten leiden door angst. Vandaar dat ik juist ervoor heb gekozen om datgene te doen wat wel het laatst in me op zou komen. De Strongmanrun lopen. Een 21 kilometer met 46 hindernissen , die ik toen liep met 46 kilo minder. Zo trots ben ik echt nog nooit geweest.
Wat ik zo gemist heb in eerdere afvalpogingen, vond ik bij Inge & Sjoerd. Het gevoel dat iemand echt in je gelooft en oprecht voor je gaan, ook al had ik er soms de P… in (want ja, dat had ik soms ook écht !). Zelfs midden in de nacht mocht ik Inge appen. En dat had ik nodig, ook al appte ik lang niet altijd of niet OP tijd;-). Op sommige momenten had ik zelfs kracht van Sjoerd EN Inge samen nodig om mij weer op te peppen. Het was begin juli dit jaar ook een goeie keuze geweest om de puntjes op de i te zetten en PT te volgen bij Sjoerd. De laatste kilo’s waren pittig, zeker mentaal. Ook in trainingen dacht ik altijd nog wel net wat verder te kunnen, maar soms niet te durven. Ik had iemand nodig die echt voor mij gaat, iemand die ook laat zien dat ik het waard ben, altijd achter mij blijft staan, hoe dan ook ….en dat heb ik gevonden. Zelfs niet alleen in Inge en Sjoerd, ook in de rest van Team Twee12 en mede crossfit matties! Allemaal lieve mensen die ik door Twee12 heb leren kennen. Voor mij meer dan goud waard, want dit kon ik niet alleen.
Ik denk dat wat mij het meest heeft geholpen, is erachter komen hoe graag ik het zelf echt wil. De vraag ‘ maar wat wil je dan ‘ (klinkt zo simpel), was voor mij de eye opener naar eigen regie. Wachten tot mijn tijd komt, nee, dat had ik zelf in de hand. Er is nu meer in het leven dan alleen mijn gewicht. En heel eerlijk gezegd gaat er een wereld voor mij open. Ik kan met andere dingen bezig gaan. Ik hoor van anderen dat ik veel meer straal en dat doe ik ook. Ik leef nu echt intenser, vrijer en ik ben oprecht heel vaak heel vrolijk. In alles is mijn manier van denken veranderd. Complimenten die ik eerst niet wou krijgen, vind ik ineens wel erg leuk. Ik kan mij nu druk maken om hoe ik eruit zie, voordat ik de deur uit ga. Iets wat mij twee jaar terug niet zo interesseerde. Alles draait om goed voor jezelf zorgen. Ik heb zelf weer de regie. Fysiek gehalveerd, psychisch verdubbeld en zo voelt het ook. Ik heb zoveel meer bereikt dan nu de 50 kilo die ik kwijt wilde.
Het afvaldoel is tijdens het hele proces ook een fitheidsdoel geworden, waar ik nu gewoon mee door ga. Er zijn nog zat andere doelen te behalen, zoals strict pull up, double unders, handstand push up, enzovoorts. Ik wou bijvoorbeeld juist kilo’s verliezen om die pull up beter te kunnen of om ooit eens touw te klimmen en nog makkelijker hard te kunnen lopen. Genoeg doelen die nog op m’n lijstje staan!
Bij deze blijvende levensstijl die ik nu heb, voel ik mij heel erg goed. Al is het natuurlijk niet zo dat ik niet meer van chocola en chips houd. Ik zal altijd mijn eetgedrag in de gaten moeten houden door onder andere niet altijd te luisteren naar je gedachten. Dat blijft een lastige. Gelukkig sta ik nog steeds onder toeziend oog van het gouden duo 🙂
Het hele proces is het beste wat ik heb gedaan en achteraf heb ik er soms zelfs van genoten. Genieten van het voor jezelf kiezen. Je moet echt bereid zijn uit je comfortzone te stappen, veranderingen aanbrengen, bedenken wat je ECHT wilt, je mindset veranderen, grenzen opzoeken en alles uit jezelf halen. Dat klinkt inderdaad niet makkelijk, is het ook niet en het is hard werken. Maar wel nodig wanneer je blijvend iets wilt veranderen. No excuses, BAM! ( en door ! ) ….
De manier waarop ik het heb aangepakt, daar ben ik heel trots op. Ik heb stap voor stap een andere leefstijl aangeleerd, het is een mindset switch geweest. Gezond eten en tijd maken voor jezelf heeft alles te maken met zelfrespect.
Ik ben onmeunig trots en blij met de geweldige coaching die ik had en heb van Inge & Sjoerd en de rest van team 12. Het gaat zoveel verder dan alleen coachen wat ze doen. Twee12 is een plek waar ik eindelijk mijzelf heb gevonden. Het is echt een donderse fijne club mensen.
Bedankt TOPPERS, ik kan nu eindelijk zijn wie ik ben.
Manon