Sommige mensen gaan samen wandelen of een terrasje pakken. Wij, broer Paul (48) en ik, Petra (51), dachten: Laten we iets anders doen en samen gaan trainen voor echte Hyrox. Dat leek ons een mooi doel. Helaas kwamen we er al snel achter dat een ticket bemachtigen bijna een Hyrox op zichzelf was. Maar goed, we geven niet op.

Ons doel was duidelijk: Trainen richting een Hyrox. En omdat we niet wilden wachten tot het ooit lukt om een ticket te krijgen, zijn we eind vorig jaar begonnen met personal training. Hiermee krijgen we goede begeleiding en is de voorbereiding optimaal.
Samen trainen bleek meteen een goede keuze. Je motiveert elkaar, je daagt elkaar uit en eerlijk is eerlijk, samen afzien is toch net iets leuker. En er wordt ook veel gelachen. Gelukkig maar, want zonder humor worden sommige trainingen wel heel zwaar.

Als voorbereiding hebben we meegedaan aan een Gymrace, RAI Amsterdam. Dat was zo’n evenement waarbij je onderweg (met name kilometer 4, Petra:)) een paar keer denkt: Waarom doen we dit ook alweer? Maar zodra je over de finish bent, ben je alweer aan het kijken naar de volgende. Dus op 2 mei staan we opnieuw aan de start van een Gymrace, dit keer in Utrecht. Met als doel: Kijken waar we kunnen verbeteren en een snellere tijd neerzetten.

Het leuke is dat we allebei uit een andere sporthoek komen. Petra doet al jaren CrossFit, dus de kracht- en functionele oefeningen zijn haar niet vreemd. Maar hardlopen… dat kon ze precies nul meter. Niet overdreven: Echt nul. Inmiddels, na een half jaar trainen, loop ik gewoon vijf kilometer achter elkaar. Hoe dan??

Paul komt juist uit de duursporten. Hardlopen en fietsen is voor hem dus geen probleem. Zijn uitdaging zit vooral in de functionele kracht en de afwisseling van hardlopen, afgewisseld met acht verschillende krachtstations zoals sled pushes, lunges, roeien en wall balls. Kortom: Afzien.

Tijdens die trainingen klagen we natuurlijk ook gewoon tegen onze trainer Sean. Zuchten hoort er ook bij, en vooral niet te veel nadenken over die soms eindeloos lijkende workout. Het zal ergens goed voor zijn… hopen we dan maar. Eén ding is zeker: We worden niet gematst. Gelukkig kunnen we er ook vaak om lachen, de Wall ball gooien op vijf meter of tien kg meer op de sled push (190 kg!) want een beetje humor maakt zelfs de zwaarste training nét iets draaglijker.

Een Hyrox blijft absoluut een wens. Maar ondertussen hebben we ontdekt dat het eigenlijk niet alleen om dat ene evenement draait. Het gaat ook om de uitdaging, jezelf blijven verbeteren en vooral om samen meer contact te hebben en in beweging te zijn.

Voor iedereen die twijfelt: Begin gewoon. Zoek iemand om samen mee te trainen, een broer, zus, vriend of buur. Samen sporten maakt het leuker, je houdt elkaar scherp en voor je het weet doe je dingen waarvan je eerst dacht dat ze onmogelijk waren.

Want als iemand mij een jaar geleden had verteld dat ik vrijwillig vijf kilometer zou hardlopen… had ik waarschijnlijk gezegd: Dat plan slaan we maar even over.