Stefan Boernama
mei 22, 2017
Het moet een zaterdagavond in oktober 2016 zijn geweest, dat ik met een kameraad van Sjoerd in een kroeg bier zat te drinken. We kregen het een beetje over sporten, fit zijn en voeding, waarop ik op een gegeven moment zei: “misschien moet ik Sjoerd ook maar eens bellen”. Van zijn reactie “dat moet je alleen doen als je er 100% achterstaat, want het is meer dan alleen sporten”, blijkt nu zo’n 6 maanden later geen woord gelogen.
Op een vrije donderdagmiddag dacht ik weer eens te gaan hardlopen. Mijn ambitieus sportieve gedachte werd echter tenietgedaan door een zwaarlijvig en futloos lichaam die er helemaal geen zin in had. Het moment dat ik besloot er ‘klaar mee te zijn’ en Sjoerd te bellen voor een kennismakingsgesprek. De volgende ochtend om 10.00 uur appte ik mijn vrienden “voorlopig drink ik even wat minder bier” onderbouwt met een foto van het inschrijfformulier. Het symboliseert direct de drive en daadkracht van Sjoerd, die ik de daar opvolgende maanden nog met regelmaat zou ervaren. Tijdens het gesprek werd mijn levensstijl al aardig in beeld gebracht, het doel ’25 kg afvallen’ vastgesteld en een plan van aanpak gemaakt.
Als eerste moest ik in de app exact gaan bijhouden wat ik at en dronk. Daarnaast had ik een ‘voedingswijzer’ meegekregen met richtlijnen voor een gezonde levensstijl qua voeding. En ondanks dat dit mij het lastigste gedeelte leek, want een makkelijke (gezonde) eter ben ik niet, is het me bijzonder meegevallen. Want eigenlijk mag je best veel, als je het maar bewust doet en het daardoor ‘onder controle’ hebt.
Naast de voeding was er natuurlijk ook direct het sportieve gedeelte. We begonnen een traject van twaalf weken met wekelijks twee personal trainingen en één tot twee keer hardlopen. Eerlijk gezegd had ik geen flauw idee op welke manier er getraind zou worden en wat CrossFit inhield. Het werd me echter al snel duidelijk dat het bijzonder zwaar was, maar ook veel voldoening gaf. Mede door de deskundige en enthousiaste begeleiding van Sjoerd. En ook al kon ik hem, vooral in het begin, vervloeken, uiteindelijk weet hij je iedere keer er weer doorheen te slepen en tot het uiterste te laten gaan.
De eerste weken waren zwaar, maar verliepen wel goed. Mijn nieuwe levensstijl met voeding kreeg ik verrassend vlot onder controle en het aantal keren hardlopen was al verhoogd naar drie keer per week. Tijdens één van de PT’s kwam Sjoerd met het idee om mijn doel “25 kg afvallen” op het bord te schrijven. Hier moest ook een datum aangekoppeld te worden en al rekenend, zou eind maart haalbaar moeten zijn. Toen besefte ik me echter nog niet welke helse opdracht we toen samen hadden bedacht.
Na de goed verlopen eerste weken, kwamen ook de feestdagen in het vooruitzicht. Een tijd van veel eten en drinken, maar iets wat nu juist niet paste in het plan. Maar met de wijze woorden van Sjoerd “ik ga je niets verbieden, maar ben je wel bewust van wat je eet en drinkt” kwam ik ook deze periode goed door. Daar waar ‘niet aankomen tijdens de feestdagen’ het motto was, viel ik zelfs nog af.
Door al het trainen begon ik me steeds fitter te voelen (overigens nog lang niet wat het moet zijn), ook iets wat Sjoerd niet was ontgaan. We spraken dan ook af dat de nog geplande PT’s werden uitgesmeerd tot eind maart, zodat we samen naar het doel ‘-25 kg’ konden werken. Gevolg was wel dat ik mee zou moeten doen met de WOD’s om mijn wekelijkse sportmomenten te behouden.
Mee doen met de WOD’s, het was iets waaraan ik in het begin nog wel twijfelde: was ik er wel fit genoeg voor, kende ik de technieken wel, lag het niveau niet te hoog, etc. Maar al snel kwam ik erachter dat dat allemaal niets uitmaakt; je doet de WOD op je eigen niveau en limiet en je werkt je altijd in het rood. Maar wel in een groep waarbij iedereen elkaar helpt, steunt en erdoorheen sleept. En ondanks dat iedere WOD mij (volledig) sloopte, had ik er zoveel plezier in dat ik al snel drie keer per week ging. In combinatie met ook drie keer hardlopen een pittige opgave, maar het doel van -25 kg eind maart zal gehaald worden (hoe dan ook).
Het is 1 maart en het weegmoment doet vertellen dat er nog 4,5 kg te gaan zijn in 4 weken. Twijfels ontstaan over het halen van het doel en of het niet begin april moet worden. Sjoerd geeft aan dat het geen schande is als ik er wat langer over doe. “Hoor ik dat nou goed? Laat de drill instructor de touwtjes vieren?”, vraag ik mezelf af en tegelijkertijd denkende: “No way Sjoerd, je hebt er in korte tijd een onverzettelijkheid en discipline in geramd, dat doel laten we niet los”. Dan nog maar een schep bij op het sporten en nog een schepje minder op het bord.
De laatste week nadert en het een na laatste wegmoment geeft aan: nog 2 kilo. Ik besef me dat die er in één week niet afgaan en dat het dus minimaal een week langer gaat duren. Maar beseffen doet het mij nog niet laten accepteren en ik pak/zoek alle mogelijkheden die er zijn. Iedere dag een WOD of hardlopen en mijn voeding tot in detail uitzoeken qua calorieën en alles afwegen.
Woensdag was het wekelijkse weegmoment, maar voor de laatste week hadden we afgesproken de ‘finaledag’ op vrijdag te doen. Op dinsdagavond had ik het gevoel dat ik het toch echt niet ging halen en appte Sjoerd om woensdagochtend gewoon te wegen en het een week uit te stellen. Dus woensdagochtend weer naar boven met Sjoerd om te wegen en ik hoopte op 1 tot 1,5 kg, zodat één week uitstel voldoende was. Maar perplex, stomverbaasd en een toch ook wel een beetje trots was ik na Sjoerds uitbundige reactie: 25,3 kg.
Ongelofelijk dat we het doel hadden gehaald: 25 kg afvallen in 20 weken. Met veel voldoening kijken we erop terug, maar er wordt ook direct een nieuw doel gesteld: tot eind augustus komt het er sowieso niet meer bij. Want, zoals velen ook zeggen, afvallen is een zware opgave, maar het daarna vasthouden is misschien nog wel een zwaardere opgave. En na deze periode maken we een nieuw plan om nog wat kilo’s af te vallen.
Als ik er, al typend, op terugkijk waren het 20 ongekende weken. Natuurlijk heb ik een uiterlijke metamorfose ondergaan, maar misschien nog wel meer van binnen. Ik ben niet alleen een stuk fitter, maar voel me ook een stuk fitter. En de grootste winst: ik vind sporten weer leuk. Eén van mijn doelen was fit genoeg worden om weer te kunnen hardlopen, maar uiteindelijk vrees ik dat ik ‘verslaafd’ ben geraakt aan CrossFit. En dat is zeker geen schande, want was is Twee12 een fijne en leuke plek om te sporten.
Sjoerd, bedankt voor de trainingen en begeleiding. Jouw deskundigheid, drive en enthousiasme hebben mij in de juiste richting gedrukt en meerdere momenten over een doodpunt getild. Toch is het ook dat ik het behang bij TWEE12 niet kon vinden, want daar heb ik je tijdens een PT met regelmaat achter willen plakken. Maar daarnaast hebben we ook veel gelachen en plezier gehad.
Uiteraard niet alleen een dank aan Sjoerd, maar aan het hele TWEE12 team en alle TWEE12’ers voor de steun en fijne sfeer die het sporten nog leuker maakt. En jullie zijn nog lang niet van mij af!!!
Bedankt!
Stefan Boernama